ბასტურმა ერთ-ერთი უძველესი და ყველაზე გამორჩეული ნედლად გამომშრალი ხორცპროდუქტია, რომელსაც გრძელი ისტორია და რეგიონების მრავალფეროვანი ტრადიცია უკავშირდება.

დღეს ის ცნობილია როგორც სომხური, თურქული და ახლო აღმოსავლური დელიკატესი, თუმცა მისი ფესვები ბევრად შორეულ წარსულშია — იმ პერიოდში, როცა ხორცის შენახვის ერთადერთი გზა შრობა და სანელებლებით დამუშავება იყო.

სახელი მომდინარეობს თურქული ზმნიდან “bastırmak” — „დაჭერა“ ან „დაჭყლეტა“, რაც აღწერს პროცესს, როცა ხორცს ხელით აწვებიან, რათა ტენიანობა დაიკარგოს და ტექსტურა გამკვრივდეს.

პირველი წერილობითი ცნობები ბასტურმაზე ჩვ. წ. XI საუკუნიდან გვხვდება, თუმცა ისტორიკოსები მიიჩნევენ, რომ მისი წინამორბედები არსებობდნენ ცენტრალურ აზიაში — იქ, სადაც მეძროხე ტომები ცხენზე მოგზაურობისას ხორცს შრობისა და სანელებლების საშუალებით ინახავდნენ. მოგვიანებით ეს ტრადიცია თურქეთმა და სომხეთმა სრულყო და აქცია ნამდვილ დელიკატესად.

 „მეტაბლეს“ ბასტურმა აგრძელებს ტრადიციას თანამედროვე სტანდარტებით: პროდუქტი მზადდება მხოლოდ მაღალი ხარისხის საქონლის ხორცისგან, რომელიც შრება დაახლოებით 40 დღის განმავლობაში. შედეგი კი არის განსაკუთრებული გემო — ბუნებრივი, სუფთა და გამორჩეული.

ბასტურმა მზადდება კლასიკური მეთოდით, საქონლის ბარკლის ან ზურგის ნაწილისგან და მოიცავს რამდენიმე ეტაპს: ჯერ მარილში ინახება, შემდეგ იწურება და შრობის შემდეგ იფარება „ჩამანის“ პასტით — ნივრის, წითელი პაპრიკისა და სხვა სანელებლების არომატული ნაზავით. ეს საფარი არამხოლოდ იცავს ხორცს, არამედ აძლევს ბასტურმას დამახასიათებელ სპეციფიკურ და პიკანტურ გემოს.

დღეს ბასტურმა მიიჩნევა პრემიუმ დელიკატესად, რომელსაც მიირთმევენ როგორც ანტიპასტის, ღვინოსთან ან ლავაშთან ერთად. გარდა ამისა, მას იყენებენ სენდვიჩებში, სალათებში ან თუნდაც ცხლად, კერძებში.

“მეტაბლეს” ბასტურმა ატარებს, გემოს და ისტორიას, რომელიც თაობიდან თაობას გადაეცემა.